• Ogólne

    Siyj chopku siyj, bydziesz sioł, bydziesz mioł, niy bydziesz sioł, niy bydziesz mioł, pódziesz kraść, chycom cie, powieszom cie, bydziesz wisioł wisioł wisioł

    Wróble i mazurki na Facebooku ćwierkają i terlikają, że na wiosnę wyjdzie moja nowa książka. Roboczy tytuł, „O czym śpiewają ptaki” słusznie sugeruje, że głównym tematem będzie transliteracja, interpretacja ptasich śpiewów. Materiał w zasadzie mam już zebrany, poukładany. W tej chwili bawię się nad doborem odpowiednich słów, choć czasami trafiają się perełki, z którymi nie wiem co zrobić. Na przykład kapitalna transliteracja śpiewu skowronka, podana mi w komentarzu do jednego z postów przez pana Wojciecha Boryczkę: Siyj chopku siyj, bydziesz sioł, bydziesz mioł, niy bydziesz sioł, niy bydziesz mioł, pódziesz kraść, chycom cie, powieszom cie, bydziesz wisioł wisioł wisioł…” Nie wiem jak Wam się podoba, bo mnie wręcz urzeka. Jak…

  • Ogólne

    Nużby niebo upadło i skowronki potłukło?

    Długo nie dawał mi spokoju temat nieba, które przydusiło skowronka. Przekopałem wzdłuż i w poprzek internet, a interesującego mnie wątku nie znalazłem. Poszedłem więc do Biblioteki, gdzie ponownie wypożyczyłem znakomite „Mądrej głowie dość dwie słowie” Juliana Krzyżanowskiego. „Nużby niebo upadło i skowronki potłukło” ma stare korzenie. Już na przełomie IV i III wieku Hindusi w „Pańczatantrze” zauważyli, że „Szybkobiegacz śpi z nogami zadartymi w obawie, by go niebo nie przywaliło”. Pisane wierszem jak i prozą bajki, ze zwierzętami w roli głównej, „Pańczatantry” na tyle się spodobały, że w VIII wieku doczekały się tłumaczenia na język arabski, a w XIII wieku przełożono na łacinę. Bajka która mnie zainteresowała mówi, że: „…są…

  • Jan Krzysztof Kluk

    Największa zdatność skowronka

    Zapewne sporo osób zauważyło, że wielką radość sprawia mi grzebanie w historii ptaków. Opisy ptaków znalezione w dawnych dziełach sprawiają mi wielką frajdę. Cieszą mnie, nawet jeśli zawierają w sobie, jak to ktoś określił… „totalne bzdury„. Dziś przyjrzymy się najliczniejszemu jeszcze w Polsce gatunkowi, skowronkowi, okiem osiemnastowiecznego przyrodnika, Jana Krzysztofa Kluka. – „Skowronek Rolnik, naypospolitszy, (Alauda arwensis, w Części I, Nro: 76.) iest na głowie, grzbiecie i ogonie niejako brunatny, i ma ziemne, ciemno-czerwone i płowe piorka pomieszane: pod brzuchem zaś od podgardzieli iest nieco podobny Drozdowi*, daley ku ogonowi biały. Dziobek ma brunatny, od dziobu czarniawy, szyikę mierną, nogi wysokie, ogon i skrzydła długie. Rzecz osobliwsza, że po opierzeniu na tylnym palcu pazur wyrasta długi,…

  • Ogólne

    Skowronek, pierwsze ze wszystkich stworzeń

    Nieuczony byłeś i nieoczytany i bajek Ezopa nie znałeś. On powiedział, że pierwszym ze wszystkich stworzeń był ptak – skowronek czubaty. A było to wcześniej, nim ziemia powstała. Gdy ojciec zmarł mu od choroby, nie było ziemi, by go pochować. Na piąty więc dzień – co miał robić, innego wyjścia nie znalazł – i ojca na własnej swej głowie pochował.   Ta piękna legenda o szacunku dla rodziców przywędrowała do Grecji z Indii. Pierwotnie obejmowała oboje rodziców, ale sprytni Ateńczycy, w skrytości przed swoimi Ksantypkami, przerobili na swoje kopyto. Pierwowzorem „skowronka czubatego” był dudek, a ojca co zmarł od choroby król i królowa Indów… Pewnie wypada wspomnieć, że historię opisał…

  • Ogólne

    Przyjaciel pocącego się oracza

    W wybranym dzisiaj fragmencie „Zarysów domowych” Kazimierza Władysława Wójcickiego mamy perełki z XVII wieku. Jedną z nich, sielankę, napisał Szymon Szymonowicz. O sielankach Szymonowicza słyszałem kilka razy. Jeśli chodzi o czytanie, to… no cóż, kiedyś musiał być w końcu ten pierwszy raz. Autorem dwóch fraszek jest Jan Gawiński, zdolny poeta doby baroku. Zapraszam. – Śpiewaczek pierwszy wiosny, pierwszy jej powrót śpiewem ogłasza. Szymonowicz w jednej z Sielanek tak go maluje. Skowroneczku! już śniegi na polach nie leżą, Już do morza rzekami pienistemi bieżą; A tyś rad, i ku niebu w górę polatujesz, I gardełkiem krzykliwem wdzięcznie przyśpiewujesz. Bo skoro wiosna role rozległe ogrzeje, Skoro łąki kwiatkami pięknemi odzieje, Wynikną i robaczki z ziemi rozmaite A ty potrawki…

Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki. Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe. Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do polityki cookies tej strony: https://plamkamazurka.pl/polityka-cookies/. Znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij