Ogólne

Skąd się wziął u dudka czubek

 Dziś druga i ostatnia zarazem legenda z Klaudiusza Eliana opowiadająca o dudku. Tym razem dowiemy skąd się wziął jego piękny i okazały przedmiot drwin Polaków, czubek.

*          *          *

„Dowiaduję się, że dudek indyjski jest dwa razy większy od naszego i ładniej wygląda. Homer mówi, że wędzidło i uprząż rumaka stanowią przedmiot chluby helleńskiego króla. Tak samo dudek jest ulubionym cackiem króla Indów: nosi go na ręce, rozkoszuje się nim i bezustannie wpatruje się w ptaszka, nie mogąc się nadziwić jego wdzięcznej postaci i wrodzonej piękności.

U barminów istnieje podobna legenda o tym ptaku, a owa legenda, którą opowiadają, jest następująca. Królowi Indów urodził się synek. Miał on już braci, którzy osiągnęli wiek męski i wyrośli na nikczemnych i podłych osobników. Z góry patrzyli na młodszego brata, szydzili także z ojca i matki, nie mając szacunku dla ich podeszłego wieku. Rodzice postanowili więc nie mieszkać z nimi dłużej i udali się na wygnanie – para staruszków i dziecko. Wędrówka okazała się zbyt uciążliwa, opadli z sił i wkrótce pomarli. Chłopiec nie zaniedbał jednak swych synowskich powinności: przeciął sobie mieczem głowę i pogrzebał rodziców we własnym ciele. Bramini wierzą, że wszystkowidzący Helios z podziwu dla niesłychanej bogobojności młodzieńca przemienił go w ptaka o przepięknym wyglądzie i obdarzył długowiecznością. Z czubka jego głowy wystrzelił pióropusz, jakby na pamiątkę wydarzeń z okresu wygnania.
Ateńczycy z kolei opowiadają legendę o osobliwych zjawiskach związanych ze skowronkiem, za którą – jak się wydaje – poszedł poeta komediowy Arystofanes w swoich Ptakach, mówiąc:
 
Nieuczony byłeś i nieoczytany i bajek Ezopa nie znałeś.
On powiedział, że pierwszym ze wszystkich stworzeń był ptak – skowronek czubaty.
A było to wcześniej, nim ziemia powstała. Gdy ojciec zmarł mu od choroby,
nie było ziemi, by go pochować. Na piąty więc dzień – co miał robić,
innego wyjścia nie znalazł – i ojca na własnej swej głowie pochował.
 
Wygląda na to, że baśń wywodzi się z Indii; co prawda mowa tu o innym ptaszku, ale legenda rozeszła się i wśród Hellenów. Bramini wciąż utrzymują, że kiedyś, przed wiekami, indyjski dudek, gdy był istotą ludzką i małym dzieckiem, tak właśnie postąpił wobec własnych rodziców.”
 
Źródło: Klaudiusz Elian „O właściwościach zwierząt”, przełożyła Anna M. Komornicka, Warszawa 1998, wyd. Pruszyński i S-ka, seria „Biblioteka Antyczna”
 
 AfQ20VtVtVD1bnrpmk8OTgAGOv9BVKJh8wAM1gn0
 

Dodaj komentarz

Strona korzysta z plików cookies.
Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe.

Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do Polityki Cookies tej strony (znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies) oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij