Ogólne

Dudkowe ziele

Dudek w literaturze starożytnej miał zdecydowanie lepszą opinię niż w staropolskiej, gdzie dzięki swojemu charakterystycznemu czubkowi uchodzi, delikatnie mówiąc, za upośledzony gatunek. Zapewne pamiętamy, że u Fizjologa był wzorem dzieci dbających o swoich niedołężnych rodziców. U Klaudiusza Eliana w „O właściwościach zwierząt” poznajemy również z pozytywnej strony. Autora ponosi nieco fantazja, ale nie jest to niczym nowym. Grecy dość często pokazywali ptaki w sposób jaki im pasował, ale nie mający nic wspólnego z rzeczywistością.

*          *          *

„Dudki są najdzikszymi ptakami. Sądzę, że na tę opinię wpłynęła pamięć ich dawniejszych przeżyć związanych z ludźmi, a zwłaszcza nienawiść do rodzaju niewieściego.* Dlatego też budują sobie gniazdka w pustynnych miejscach na wysokich skałach. Aby uniemożliwić dostęp ludziom do piskląt, dudki oblepiają gniazda nie błotem, ale warstwą ludzkich ekstrementów, których wstrętny odór odstrasza wszelkich ewentualnych wrogów i trzyma ich z daleka.

Pewnego razu ptak ten wyhodował swe potomstwo na terenie opuszczonej fortecy, w wyłomie skalnego muru, który popękał ze starości. Strażnik fortecy zauważył wewnątrz rozpadliny pisklęta i zalepił otwór błotem. Gdy dudek wrócił i ujrzał, że jest odcięty od gniazda, zerwał pewne zioło i przyłożył je do błota. Błoto się rozpuściło, a dudek wślizgnął się do swoich dzieci, po czym znowu odleciał szukać pożywienia. Ów człowiek ponownie zatkał otwór szczeliny, a ptak znów tą samą trawką otworzył sobie do niej dostęp. Ten sam zabieg powtórzył po raz trzeci. Wówczas strażnik, widząc, co się dzieje, sam sięgnął po zioło, ale już w innym celu: oto zaczął za jego pomocą wdzierać się do skarbów, które mu się nie należały.

*          *           *

* Nawiązanie do mitu Tereusa, Prokne i Filomeli. Legendarny król Tracji Tereus gwałci Filomele, siostrę swej żony Prokne, a żeby nie mogła go zdradzić, wyrywa jej język. Filomela haftuje na płótnie scenę gwałtu. W szale, chcąc pomścić siostrę, Prokne podaje mężowi na uczcie posiekane ciało ich synka Itysa, po czym ucieka wraz z siostrą. Kiedy Tereus odkrywa prawdę o swoim posiłku, zaczął je ścigać. By ochronić obie kobiety przed śmiercią, bogowie przemieniają Prokne w słowika, Filomelę w jaskółkę, a Tereus przybiera postać dudka.”

Źródło: Klaudiusz Elian „O właściwościach zwierząt”, przełożyła Anna M. Komornicka, Warszawa 1998, wyd. Pruszyński i S-ka, seria „Biblioteka Antyczna”

20161207011546

Dudek, fot. Dorota Makulec   www.dorotamakulec.pl 

Dodaj komentarz

Strona korzysta z plików cookies.
Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe.

Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do Polityki Cookies tej strony (znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies) oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij