Ogólne

Dzięcioł zdobywca

Dzięcioł białoszyi ma status średnio licznego gatunku lęgowego na Podkarpaciu, skąd zresztą rozpoczął dość skuteczny podbój naszego kraju. Poza Podkarpaciem występuje także na Lubelszczyźnie, Małopolsce, w województwie świętokrzyskim, na południowym Podlasiu i na Mazowszu. Izolowane stanowiska lęgowe „Syryjczyka” znajdują się w pozostałych częściach Mazowsza i Podlasia oraz na Śląsku. Zważywszy, że pierwsze jego lęgi w Polsce wykryto w końcu lat siedemdziesiątych, to przyznać trzeba, że tempo zdobywania kraju ma imponujące.

Gatunek ten bardzo chętnie zasiedla wszelkie zadrzewienia w dolinach rzek, w krajobrazie rolniczym. Zamieszkuje takie biotopy jak parki, sady, ogrody, ogródki działkowe, a nawet cmentarze. Nie omija też szpalerów i alei drzew. Ważna dla dzięcioła białoszyjego jest obecność topól, wierzb, olsz i drzew owocowych.

Para dzięciołów białoszyich poza sezonem lęgowym broni terytorium przekraczającego 100 hektarów. W sezonie lęgowym ptaki bronią najbliższą okolicę, terenu położonego około 100 -200 metrów od lęgowej dziupli. W zależności od zasobności pokarmu terytoria wówczas wynoszą od 10 do ponad 100 hektarów. W gorszych jakościowo miejscach ptaki mogą oddalać się od dziupli za pokarmem nawet na odległość przekraczającą jednego kilometra. Dziuple sąsiadujących ze sobą par są oddalone od siebie od 300 metrów do kilku kilometrów. Na granicach terytoriów zdarzają się starcia pomiędzy osobnikami różnych par. Podobnie rzecz się ma z dzięciołami dużymi, które podobnie są traktowane.

Dzięcioł białoszyi kuje swoje dziuple zwykle na wysokości do 5 metrów, przede wszystkim w drzewach liściastych. Średnica otworu wlotowego mierzy 4 -5 centymetrów. Samica składa najczęściej od 4 do 6 jaj, które w ciągu dnia inkubuje zwykle na przemian z samcem. W nocy wysiaduje najczęściej samiec. Wysiadywanie jaj trwa zazwyczaj 11 dni. Pisklęta opuszczają dziuplę pod koniec czwartego tygodnia życia. Przez następne 2 -8 tygodni są dokarmiane przez rodziców.

Kiepsko dzięcioł białoszyi wychodzi w relacjach ze szpakiem. Nasz wielki amator czereśni swoim pasożytnictwem gniazdowym doprowadza do tego, że 30 -40% strat w lęgach Syryjczyka jest jego dziełem. Jakieś 20 -30% terytorium pary lęgowej zajmują osobniki nielęgowe. Czasami dochodzi do mieszanych par dzięcioła białoszyjego z dzięciołem dużym.

Mocno bazowałem na: Michalczuk J., Michalczuk M., Figarski T., 2015 Dzięcioł białoszyi, Dendrocopos syriacus, W. Chylarecki P., Sikora A., Cenian Z., Chodkiewicz T (red.), Monitoring Ptaków Lęgowych. Poradnik metodyczny. Wydanie 2. GIOŚ, Warszawa, s. 499 -504.

3Se2M4o0LfXvMmRC6TTCb6mUv00bx743KQCOpyo3

Dzięcioł średni, fot. Mateusz Matysiak  Mateusz Matysiak – Polish Bird Photos

Leave a Reply

Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki. Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe. Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do polityki cookies tej strony: https://plamkamazurka.pl/polityka-cookies/. Znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij