Ogólne

O gnieździe ogoniastej sikory

Nie ukrywam, że bardzo wysoko cenię twórczość literacką doktora Andrzeja Kruszewicza. Imponuje mi jego wiedza, doświadczenie jak też i swada, z jaką opisuje swoje historie. Bardzo się cieszę, że dyrektor warszawskiego ZOO pozwolił mi na prezentowaniu fragmentów z jego znakomitych „Ptaków Polski”. Z wielką przyjemnością zaprezentuję więc kilka migawek z raniuszka, które napisał Mistrz.

Naukowa nazwa Aegithalos pochodzi z greki i oznacza sikorę, a w każdym razie małego, zwinnego ptaka. Słowo caudatus pochodzi od łacińskiego cauda – ogon. A więc naukowa nazwa raniuszka oznacza ogoniastą sikorę…

Gniazdo raniuszka jest konstrukcją bodaj jeszcze bardziej kunsztowną niż lęgowa kolebka remiza. Ma ona postać owalnej bryły wysokości około 20 cm i średnicy około 12 cm. Wejście jest z boku, a gniazdo jest umieszczone wysoko w koronie drzewa, w dużym jałowcu lub w gąszczu jeżyn. Najczęściej spotyka się je w rozwidleniu grubych konarów w koronie brzozy. Z zewnątrz jest zwykle zamaskowane porostami i kawałkami kory brzozowej, a także oprzędami owadów. Całe jest wykonane z mchu, niemal bez dodatku włókien roślinnych. Wyściółka bardzo obfita, z drobnych piór. Ktoś kiedyś zadał sobie trud i policzył piórka w gnieździe raniuszka. Było ich ponad 2 tysiące! Nic dziwnego, że budowa takiego gniazda trwa blisko 3 tygodnie. Waży ono około 40 gramów, czyli ponad 2 razy więcej niż oboje budowniczowie razem. Pod koniec budowy samica przebywa wewnątrz, a samiec dostarcza jej budulca do uzupełnienia wyściółki, czyli drobnych piórek. Sporo przy tym ryzykuje, gdyż odwiedza miejsca, gdzie krogulec skubie swoje ofiary. Siłą rzeczy łatwo tam o spotkanie z tym drapieżnikiem, a raniuszek nie jest dla niego trudnym łupem.

4426ea97b8e5245ef934ba42057bf7934

Gniazdo raniuszka, fot. Monika Klimowicz

W 2003 roku w rezerwacie Stawy Milickie wykryto lęg raniuszka w gnieździe remiza. Gniazdo to zostało najprawdopodobniej przejęte przez raniuszki w czasie składania jaj przez samicę remiza. Świadczy o tym jajo remiza znalezione po lęgu, pod niewielką ilością mchu wniesionego przez raniuszki. Prawdopodobne jest także, że zajęte zostało gniazdo porzucone przez remizy na etapie składania jaj, co u tego gatunku wcale nie jest rzadkim zjawiskiem. Być może pierwotne gniazdo raniuszków zostało zniszczone przez drapieżnika, samica była w trakcie składania jaj i stąd determinacja spóźnionej pary i wyparcie remizów z wybudowanego gniazda. Tym sposobem raniuszki oszczędziły co najmniej kilkanaście dni niezbędnych do budowy nowego gniazda.

AsZwiE9nFxoRqeCJWn5AUW4OfY3KJ51VYUsItXPo

Raniuszek („Raniuszek w jesienno-dębowym bukiecie”), fot. Adam Fichna

Leave a Reply

Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki. Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe. Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do polityki cookies tej strony: https://plamkamazurka.pl/polityka-cookies/. Znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij