Ogólne

Dookoła bielikowego gniazda

Bielik na północy i zachodzie kraju oraz na Lubelszczyźnie jest bardzo nielicznym, miejscami nielicznym gatunkiem lęgowym. W środkowej części kraju jest skrajnie nieliczny. Najwyższe jego zagęszczenia osiągają 4 pary na 100 kilometrów kwadratowych. Znajdują się one na Pomorzu Zachodnim i Mazurach. Populacja bielika w Polsce osiągnęła 1000 -1400 par lęgowych.

Optymalnym środowiskiem bielika są zbiorniki wodne położone wśród najczęściej sosnowych lasów. Wszelkiego rodzaju zbiorniki wodne są miejscem zdobywania pokarmu. Lasy, niekoniecznie już tak wielkie jak dawniej, są miejscem zakładania gniazda. Obecnie bielikowi coraz częściej wystarczają do założenia gniazda niewielkie kępy drzew, a sporadycznie nawet pojedyncze drzewa.

Bieliki zajmują na stałe rewir lęgowy. Para ptaków pilnuje jedynie najbliższego terenu wokół gniazda. Na łowiskach dopuszczają inne, zwłaszcza młodociane, osobniki swojego gatunku. Czasami (rzadko) dochodzi do pojedynków pomiędzy dorosłymi ptakami. Bieliki opuszczają swój rewir jedynie podczas mroźnych i śnieżnych zim. Wielkość terytorium pary uzależnione jest od zasobu pokarmowego. Oscyluje ono w granicach 19 -115 kilometrów kwadratowych. W granicach delty Odry zdarza się, że gnieżdżą się półkolonijnie, a gniazda obcych par oddalone są od siebie o kilkaset metrów. Najmniejsza odległość pomiędzy gniazdami różnych par wynosiła 60 metrów. Bielik poluje zazwyczaj w promieniu 3 -5 kilometrów od swojego gniazda. Zdarza się, że pokonuje jednak odległość nawet 20 kilometrów.

Stare, użytkowane przez wiele lat (najdłużej wykorzystywane, znane, gniazdo liczyło 32 lata), gniazda bielików osiągają aż 4 metry wysokości i 2,5 metra średnicy. Należą do największych ptasich gniazd na drzewach. Najczęstszym miejscem gniazda bielika są korony starych, stuletnich sosen, bądź też buków. Para na swoim terytorium ma zazwyczaj kilka gniazd.

Samica znosi zwykle 2 -3 jaja. I to ona przede wszystkim (70% czasu) będzie je wysiadywała. Samiec w ciągu dnia kilka razy (2 -4) ją zmieni. W nocy samiec będzie czuwał w pobliżu wysiadującej bielikowy skarb samicy. W dzień przyniesie jej upolowaną przez siebie zdobycz.

Bardzo mocno bazowałem na: Mizera T. 2015 Bielik Haliaeetus albicilla W. Chylarecki P., Sikora A., Ceniaz Z., Chodkiewicz T (red.), Monitoring Ptaków Lęgowych. Poradnik metodyczny. Wydanie 2. GIOŚ, Warszawa, s. 50 -57.

9ltBow3PFzYiFkupKYdtzVqo4ttsdhIVoj38GS0w

Bielik (Duet), fot. Arkadiusz Traczyk    Przyroda Ziemi Torzymskiejwww.birdwatching.pl/galerie-autorskie/3543-traczyka

Dodaj komentarz

Strona korzysta z plików cookies.
Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe.

Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do Polityki Cookies tej strony (znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies) oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij