Ogólne

Od szuwarów do lasów bagiennych

Dowiedziałem się, że tu i ówdzie podróżniczek wraca do miejsc, które kiedyś z pewnych powodów musiał opuścić. Zdziwiło mnie to i ucieszyło. Ptak ten należy do gatunków którym globalne ocieplenie i tak modne do tej pory osuszanie terenów podmokłych, raczej nie służy.

Podróżniczek, poza bagienną doliną Biebrzy, górną Notecią i środkową Narwią, jest nielicznym gatunkiem lęgowym w Polsce. Poza tym jest jeszcze stosunkowo liczny na Międzyodrzu, pobrzeżu Zalewu Szczecińskiego, nad Jeziorem Karaś, doliną środkowej Wisły, Pojezierzu Kujawskim i Dobrzyńskim. Jak łatwo się domyśleć, sporo, bo aż 80 -90%, podróżniczków zamieszkuje doliny rzek.

Podróżniczka śmiało możemy zaliczyć do ptasich gwiazd. Jest elegancki, pięknie śpiewa. Taki, w świecie ludzi, uchodziłby za celebrytę. Jak na gwiazdę przystało podróżniczek ma swoje wymagania. Najlepiej się czuje w podmokłych środowiskach, czyli od szuwarów do lasów bagiennych. Dla dobrego samopoczucia potrzebuje dobrze zróżnicowanego zagęszczenia roślinności zielnej. W takim biotopie nasz podróżniczek będzie mógł swobodnie się poruszać, ukryć się zdobywać pokarm a także (co jest dla niego najistotniejsze) założy gniazdo. Takie miejsca najczęściej powstają właśnie w strefie brzegów szuwarów z zaroślami łąkowymi, lub też leśnymi.

Najbardziej ulubione biotopy dla naszego bohatera to torfowiska niskie, brzegi rzek i miejsca zarastania wód stojących. Podróżniczek z powodzeniem adaptuje na swoje potrzeby miejsca przekształcone przez człowieka. Stawy rybne, zarastające odstojniki, glinianki, torfowiska, a nawet podmokłe uprawy (na przykład rzepaku) to miejsca, które są zajmowane przez naszego ptaszka.

Trzeba podkreślić, że decydującym czynnikiem w wyborze miejsca przez podróżniczka są dwa elementy. Wspomniana już zróżnicowana zwartość roślin i zastoiska wodne, gdzie nasz bohater będzie zdobywał pokarm. Samice żerują w odległości do 20 metrów od gniazda, podczas gdy samce zwykle 50 -60 metrów. Tym drugim zdarza żerować nawet kilkaset metrów.

Terytorium lęgowe podróżniczka wynosi przeciętnie 1,5 hektara. Podczas pierwszego lęgu jest ono większe niż w czasie drugiego. Terytorium drugiego lęgu może pokrywać się z pierwszym. Na każdy lęg samica podróżniczka wije nowe gniazdo…

Bardzo mocno bazowałem na: Krupa R. Rusiecki S. 2015 Podróżniczek Luscinia svecica. W. Chylarecki P., Sikora A., Ceniaz Z., Chodkiewicz T (red.), Monitoring Ptaków Lęgowych. Poradnik metodyczny. Wydanie 2. GIOŚ, Warszawa, s. 602 -607.

 9cEqFcMFts3x4JZ1MojY5tVcPFqE5tEAWURybbJR

Podróżniczek – „Północny wiatr”, fot. Mieczysław Uniejewski 

Dodaj komentarz

Strona korzysta z plików cookies.
Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe.

Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do Polityki Cookies tej strony (znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies) oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij