Ogólne

Nurogęś, ptak z sukcesem

W ostatnich czasach niesamowitej ekspansji jest nurogęś. Do niedawna, przez długi czas, jej populacja oscylowała w granicach 1000 par .lęgowych. W końcu XX wieku liczebność ptaka drgnęła do 1300 -1500 par. To co się stało w ciągu ostatnich 10 lat pewnie musi być dla wielu sporym zaskoczeniem. Obecna populacja nurogęsi w Polsce szacowana jest na 1500 -2000 par lęgowych. 

Nurogęsi do szczęścia (czytaj lęgu) są potrzebne naturalne zbiorniki wodne i lasy ze starodrzewiem. Jeśli chodzi o jeziora i rzeki to nurogęś wyraźnie unika wód płytkich i silnie nawiezionych. Optymalnym środowiskiem dla gatunku są śródleśne, najlepiej zadrzewione, jeziora oraz zalesione doliny rzek o naturalnym korycie. Ptaki zasiedlające podgórza i góry zasiedlają nieregulowane potoki o głębokości conajmniej pół metra i szerokości co najmniej 5 metrów. Niezbędnym warunkiem jest rosnący w pobliżu las.

Co ciekawe, większym terytorializmem lęgowym wykazują się samice. Jest to wbrew temu, co można przeczytać w literaturze, gdzie dowiadujemy się, że z braku odpowiednich miejsc w jednym gnieździe znajdują się jaja kilku samic. Skala agresji do koleżanek rośnie (albo maleje) w zależności od ilości miejsc nadających się do założenia gniazda i odpowiednich miejsc do żerowania. Jakkolwiek starają się miejsca lęgu mieć w pobliżu zbiorników, to czasem mają je nawet o kilka kilometrów od zbiornika z wodą.

Pomysłowość samic nurogęsi w wyborze miejsc na lęgi zasługuje, podobnie jak już wspomnianych kilku gatunków ptaków, na spory szacunek. Najczęściej gniazdo mieści się w dziuplach o średnicy nie mniejszej niż 12 centymetrów (stąd sympatia do starodrzewi), spróchniałych pni drzew. Przy ograniczonych ilościach dziupli jaja składane są pod wykrotami, w skarpach rzek i jezior, a nawet w stertach gałęzi czy pod nawisami roślinności zielnej. Wspominana już dziś literatura mówi o tym, że pewna część nurogęsi Skandynawii decyduje się zakładać lęgi w… domkach letniskowych!

Samice wobec skrzynek lęgowych nie frymaczą i chętnie je zajmują. No chyba, że mają do wyboru znacznie bezpieczniejsze dla lęgu dziuple.

Bardzo mocno bazowałem na: Mohr A., Kajtoch Ł. 2015 Gągoł Bucephala clangula i nurogęś Mergus merganser. W. Chylarecki P., Sikora A., Ceniaz Z., Chodkiewicz T (red.), Monitoring Ptaków Lęgowych. Poradnik metodyczny. Wydanie 2. GIOŚ, Warszawa, s. 50 -57.

 

R2BUI9OhsTO2RLzGh2vzxLz2KHuGgxlNnWxPmoDy

Nurogęś – Demonstracja siły, fot. Michał Kucharski   

PS. Samce nurogęsi też między sobą zachowują się agresywnie, o czym wspomina autor fotografii w jej opisie:

„Na lądzie nurogęsi wydawały mi się dość niezgrabne, przyciężkie i niemrawe, chwilami jednak – za sprawą charakterystycznego hakowatego dzioba i gwałtownych (choć krótkotrwałych) wybuchów agresji – sprawiały wrażenie iście diaboliczne. Ta demonstracja siły skierowana była w kierunku innego samca, który odważył się podejść zbyt blisko.”

Dodaj komentarz

Strona korzysta z plików cookies.
Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe.

Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do Polityki Cookies tej strony (znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies) oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij