Ogólne

W małym ciele wielki duch

Chyba mało jakiemu gatunkowi ptaka pasują tytułowe słowa. Zapewne czytelnicy artykułów Adama Wajraka wiedzą o tym doskonale, że w niewielkiej sóweczce jest naprawdę wielki duch.

Mało jest u nas znana, – pisał o sóweczce w „Ptakach krajowych” Władysław Taczanowski – z powodu ukrywania się w gąszczach i dziuplach, a przytem tak mała, że nie zwraca na siebie uwagi.

Najmniejsza ze wszystkich europejskich gatunków, a w całej rodzinie nie wiele jest jej równych lub cokolwiek mniejszych. Zgrabna, w ruchach żwawa i gwałtowna; lot ma dość ciężki i pracowity, porwawszy się zniża się od razu i przeleciawszy się nad samą ziemią wznosi się dopiero przy drzewie na którem ma usiąść.

Sóweczka przebywa w starodrzewiach, zwykle w głębi lasu, częściej liściastych i mieszanych z wilgotniejszymi partiami. Gniazdo zakłada w wysoko położonych dziuplach po dzięciołach dużym i średnim. 

U nas wszędzie po dużych lasach dość pospolita. Trzyma się głównie starych lasów liściowych; w ogrodach niepostrzegana… Gnieździ się w ciasnych dziuplach, tak jak inne gatunki bez posłania.

Sóweczka jest gatunkiem osiadłym. Jest aktywna w ciągu dnia i o zmierzchu. Żywi się głównie drobnymi, leśnymi ptakami, gryzoniami i owadami.

Przez lato żywi się najwięcej ćmami i innemi nocnemi owadami; zimą poluje głównie na myszy, pilchy i inne drobne ssące, w każdej też porze sprząta i małe ptaszki z ich nocnych kryjówek, lub we dnie w miejscach mocno zacienionych.

Sóweczka lata szybko. Po szybkich uderzeniach skrzydłami następuje lot „rakietowy” ze skrzydłami przylegającymi do ciała. Kiedy ptak nie jest aktywny, przesiaduje ukryty w dziuplach drzew. Zaniepokojony charakterystycznie kiwa ogonem. Poza sezonem lęgowym żyje samotnie. Nie jest płochliwa, ale należy do trudniejszych do zaobserwowania ptaków.

We dnie słabo widzi i rzadko kiedy z kryjówek wylatuje; wewnątrz jednak budynków ciemnych poluje. W zwykłych okolicznościach zaczyna dopiero poruszać  się po zachodzie słońca. Z wiosny i jesieni wabią się co wieczór, zaraz po zachodzie słońca i rankami przed wschodem, dosyć donośnem przerywanem gwizdaniem, niedłużej jak kwadrans za każdem razem; skoro jedna drugą usłyszy zaraz się zlatują; w tych czasach są bardzo ruchliwe i oblatują znaczne przestrzenie.

O sóweczce zwykło się mówić, że występuje u nas tylko w górach i na wschód od Wisły w liczbie kilkuset par lęgowych. Tak było jednak kiedyś. Obecnie jest w Polsce ponad tysiąc par sóweczek, a zamieszkują one nawet lasy Pomorza i Wielkopolski. Ptaków jest znacznie więcej niż dawniej, ale trudno jest przewidzieć, czy to jest jakiś boom, czy też na sóweczki przyszła hossa.

c2fclOHDBTIqPliYkbIoCFDbfoK1ccKF0W24o2pr

Sóweczka, fot. Marcin Lenart   www.birdwatching.pl/uzytkownicy/profil/413-marcin-lenart

Dodaj komentarz

Strona korzysta z plików cookies.
Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe.

Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do Polityki Cookies tej strony (znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies) oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij