Ogólne

Podobniejszy do jastrzębia

Błotniak łąkowy był najpierw popielatym. Nazwę tą zawdzięczał zapewne starej nazwie naukowej (Strigiceps cineraceus) i hrabiemu Tyzenhauzowi. Obecna, podobnie jak u pozostałych błotniaków, odnosi się do środowiska. Władysław Taczanowski w „Ptakach krajowych” podaje informację mówiącą, że błotniak łąkowy przez długi czas uchodził za… błotniaka zbożowego.

Zamieszkuje otwarte przestrzenie: łąki, bagna, moczary. Mogą one być częściowo zakrzewione. Lubi też doliny i wyspy dużych rzek. Ostatnio coraz częściej zasiedla pola zbożowe. Gniazdo buduje na ziemi wśród łąk i bagien, często osłonięte krzakiem niskiej wierzby. Pary gniazdują oddzielnie a w odpowiednich biotopach po kilka stosunkowo blisko siebie. Dość często wśród błotniaków łąkowych zachodzi poligamia.

W porze lęgowej więcej się trzyma po rozległych łąkach i błotach pozarastanych krzakami, niż w suchych i otwartych polach.

Gnieździ się podobnym zupełnie sposobem jak poprzedzający, z tą tylko różnicą, że zawsze w zaroślach błotnych i łącznych, a nigdy w polach.

Przylatuje w kwietniu i maju, odlatuje od sierpnia do października. Nieliczny gatunek lęgowy. Na ogół na zachodzie Polski spotykany częściej niż na wschodzie. Krajową populację szacuje się na około 3 000 par. Spożywa jaja i pisklęta ptaków błotnych, myszy, norniki, jaszczurki i żaby. Potrafi w locie chwytać owady i małe ptaki.

Żywi się temi samemi istotami i także je głównie po ziemi wyszukuje; zręczniej chwyta ptaszki drobne w locie; ptaszyna najprędzej może uciec gdy się ciągle w górę wznosi, lecz najczęściej zginie gdy się chce ukryć na ziemi, gdyż go i tam błotniak zawzięcie szuka. W żniwa razem z innemi gatunkami poluje, głównie w polach na myszy.

Błotniak łąkowy lata powoli tuż nad ziemią, często gwałtownie zmienia kierunek lotu i opada ku ziemi. Skrzydła w locie przybierają kształt spłaszczonej litery „V”. 

W locie zwinniejszy i zręczniejszy od poprzedzającego i podobniejszy do jastrzębia; pomimo, że ma skrzydła o wiele od innych dłuższe, długość ta skraca się pozornie w skutku znacznej długości ogona. Łatwo także odróżnić samca lecącego od samca błotniaka zbożowego po kształcie i po ciemniejszej ogólnej barwie, przestrzeń zaś biała na spodzie skrzydeł o wiele jest mniejsza, gdyż lotki od samej nasady są czarne. Tak samo lata za wyszukaniem żywności jak tamten, lecz nie tak nizko nad ziemią.

Błotniak łąkowy jest mniejszym gatunkiem od omawianego niedawno tu błotniaka zbożowego. Mniejszym, ale nie znaczy to, że mniej zaradnym. Podczas gdy tamten niedawno na naszych ziemiach znikł ze swoimi lęgami, to nasz bohater czuje się cały czas dobrze. A liczba par lęgowych, od objęcia go ścisłą ochroną w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, wzrosła ponad pięciokrotnie!

Źródło cytatów: Taczanowski W. 2012 (reprint)Ptaki krajoweLubelskie Towarzystwo Ornitologiczne.

nqQ3pj8UZuF677A23KqrDAQWw33gRYE6TLzrDgSy

Błotniak łąkowy, fot. Szczepan Klejbuk   Szczepan Klejbuk – Fotografia przyrodniczaszczepanklejbuk.fotoprzyroda.pl

Dodaj komentarz

Strona korzysta z plików cookies.
Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe.

Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do Polityki Cookies tej strony (znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies) oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij