Ogólne

Pijanego prowadzący na bagna

Są tacy co uważają, że mityczna i jakże tajemnicza Lilit ukrywa się pod postacią lelka, a nie sowy. Pierwsza żona Adama, przeklęta przez samego Stwórcę stała się nocnym demonem. Są tacy co uważają, że to Lilit, a nie szatan, namówiła Ewę do zerwania owocu z drzewa poznania dobra i zła… Już choćby tylko dlatego lelek jawi nam się jako ptak niezwykły. A baśnie o spijaniu przezeń koziego mleka stają się niezbyt atrakcyjne.

Lelek przebywa na wrzosowiskach, w suchych borach sosnowych, w pobliżu polan, łąk i pól. Składa jaja wprost na ziemi. Niepokojony, niekiedy przenosi je o kilka metrów od miejsca złożenia. Pary gniazdują oddzielnie.

Zamieszkuje wszystkie lasy – pisał o lelku w „Ptakach krajowych” Władysław Taczanowski – i zarośla w miejscach przerzedzonych i zasłanych gałęziami; po czasie lęgowym przenosi się najwięcej do brzegów, polnych zarośli i ogrodów, gdzie samotnie przebywa. 

Żyje w ścisłem jednożeństwie. Lęg jego trwa prawie przez cały czas pobytu, od początku bowiem Maja do końca Sierpnia spotyka się świeże zniesienia; dla nocnych jednak obyczajów trudno skontrolować czy się więcej gnieździ nad raz. Gniazda żadnego nie urządza, lecz wprost na nagiej ziemi w lada dołeczku, między wrzosem, suchemi gałęziami, wiórami, kamieniami lub w kolei nieuczęszczanej drożyny, nieregularnie 2 jaja, które obje na przemiany wysiadują.

Przylatuje w kwietniu i maju, odlatuje w sierpniu i wrześniu. W Polsce jest ptakiem nielicznym. Lokalnie bywa średnio liczny. Lelek jest aktywny w nocy. Żywi się dużymi owadami, głównie ćmami i chrząszczami.

Późno wieczorami wylatuje na łowy i ugania się najwięcej za krówkami, chrabąszczami i innemi większemi nocnemi owadami. Siada często po ścieżkach w miejscach, gdzie się krówki gromadzą na odchodach końskich i bydlęcych.

W ciągu dnia odpoczywa siedząc na ziemi z ciałem ściśle do niej przylegającym. Może także odpoczywać w podobny sposób na gałęzi drzewa. Lata bardzo szybko i nisko nad ziemią, robi gwałtowne zwroty w pogoni za owadami.

W locie dosyć jest podobny do kukułki. Latając w porze wiosennej często wydaje głuche przytłumione mruczenie, naśladujące skrzypienie żórawia od studni z daleka słyszane, niekiedy jednak wydaje głosy dziwne o wiele mocniejsze; w innych porach jest milczącym.

Jest jeszcze jeden argument mówiący o niezwykłości lelka. Taczanowski napsał o nim tak: „Przed człowiekiem ciągle się podrywa i zaraz zapada, co dało powód ludowemu przesądowi, że stara się pijanego zaprowadzić na bagna, aby się utopił.

Co by nie powiedzieć to nasz lelek argumentem przeciw pijaństwu był zdecydowanie dobitnym.

Źródło cytatów: Taczanowski W. 2012 (reprint) „Ptaki krajowe” Lubelskie Towarzystwo Ornitologiczne

Jzd4iA4KHX9AXS0RfIG2tEXIb2s5O32ueJGjRsrQ

Lelek, fot. Karol Fornalczyk   www.karolfornalczyk.republika.pl 

Dodaj komentarz

Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki. Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe. Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do polityki cookies tej strony: https://plamkamazurka.pl/polityka-cookies/. Znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij