Ogólne

Gilowe ostatki

Wczoraj, w drodze do Poznania naliczyłem 24 żurawie. 6 z nich skubało jakąś zieleninę na polu, a 18 leciało na wschód. Na polach, obok żurawi, pasły się gęgawy… I choć pogodynkowie zapowiadają jeszcze solidne mrozy, to jednak wiosnę mamy na wyciągnięcie ręki.

Czas zatem kończyć zimę, zastanowić się nad naszym wspólnym symbolem wiosny, który trochę postaram się Wam przybliżyć. Zimę zakończę opisem z „Ptaków Polski” Jana Sokołowskiego:

W Polsce gnieździ się nielicznie w większych, mieszanych lasach, zwłaszcza w górach, a na niżu w dolinach rzecznych i w pobliżu jezior. W zimie natomiast pojawiają się większe stada pochodzące z północy i wschodu. W jesieni i zimie żerują w parkach, ogrodach lub na drzewach alejowych. Głosy wabiące: pogwizdywanie „dju dju”. Śpiew: ciche zgrzyty urozmaicone gwizdami. Pożywienie: w lecie owady, w zimie różne nasiona, zwłaszcza jarzębiny i drzew leśnych.

I jeszcze jedno. Jeśli akurat teraz usłyszymy „delikatny, miękki, krótki gwizd:

diu diu wiuu wiii diu wiii dżż dż”

to możemy się rozglądać za naszym czerwonobrzuchym zimy wybrańcem.


Gil, fot. Cezary Pióro   www.cezarypioro.pl

Leave a Reply

Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki. Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe. Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do polityki cookies tej strony: https://plamkamazurka.pl/polityka-cookies/. Znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij