Ogólne

O dzięciole

Na ciekawy początek spotkań z „Na skrzydłach przeszłości” Tomasza Skorupki wybrałem tekst z anonimowego „Fizjologa” powstałego w II -IV wieku w Aleksandrii. Jak mówi Tomek zawarto w nim m.in. opisy zwierząt uzupełnione o pouczenia moralne i najważniejsze zasady wiary chrześcijańskie.

Wybrany przeze mnie na „dzień dobry” dzięcioł autorytetem u pierwszych chrześcijan to się nie cieszył. Dlaczego? Zapraszam do tekstu:

O dzięciole

  [1] Dzięcioł jest pstrym ptakiem, a mnogość jego barw kojarzy się z mnogością postaci diabła. Dzięcioł przybywa do zagajnika wchodzi na drzewa i kuje swym dziobem, a nasłuchuje uchem. Jeśli drzewo jest głuche i pozbawione rdzenia, wierci w nim dziuplę, wchodzi do niej i zakłada gniazdo. Jeśli zaś drzewo jest silne i ma rdzeń, szybko od niego odchodzi i udaje się do innego.

[2] Tak i diabeł wchodzi do drzewa, czyli w ludzi, uderzając strzałami zepsucia i nasłuchując uchem. Jeśli człowiek jest głuchy i pozbawiony serca, wchodzi w niego i zakłada gniazdo. Jeśli przeciwnie: człowiek jest silny i pełen serca – odchodzi od niego czym prędzej i udaje się do innego zagajnika.

Dobrze Fizjolog powiedział o dzięciole.

Źródło: „Fizjolog”, przeł K. Jażdżewska, Warszawa 2003, wyd. Prószyński i S-ka, seria „Biblioteka Antyczna”


Dzięcioł duży w obiektywie Tomasza Skorupki   www.tomaszskorupka.pl 

Dodaj komentarz

Strona korzysta z plików cookies.
Dowiedz się więcej...

Celem zapewnienia najlepszej możliwej jakości przeglądania Strona korzysta z pilków cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Kontynuowanie przeglądania strony jak i klikniecie przycisku ZGADZAM SIĘ na banerze oznacza wyrażenie zgody na powyższe.

Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do Polityki Cookies tej strony (znajdziesz tam także możliwość zmiany ustawień cookies) oraz na http://wszystkoociasteczkach.pl/

Zamknij